Galicia Ártabra Digital Noticias de Ferrol y la comarca de Ferrolterra.
A peza está baseada nun conto de Carlos Labraña e trata, con gran sensibilidade e respecto, da enfermidade de Alzheimer.
O Auditorio de Cedeira ten en cartel para este sábado 28 unha función para o público familiar, “O carteiro de Ximaraos”, espectáculo do Centro Dramático Galego en coprodución con Monicreques de Kukas.
A peza está baseada nun conto do cedeirés Carlos Labraña, que gañou o XIII Premio Manuel María de Literatura Dramática e que fala do valor da memoria, da forza dos recordos e, sobre todo, da necesidade de cultivar os afectos entre xeracións. A representación será ás 20.00 horas e as entradas estarán á venda ao prezo de 2,5€ desde unha hora antes.
“O carteiro de Ximaraos” trata da relación entre un avó, antigo carteiro da vila de Ximaraos, e o seu neto, que descobre na saca do avó un tesouro de cartas esquecidas. É unha peza que fala da enfermidade de Alzhéimer con sensibilidade, intelixencia e respecto, converténdose nun exemplo de como o teatro pode ser ao tempo ferramenta pedagóxica, arte comprometida e espazo de encontro.
A historia está tecida cunha linguaxe próxima e imaxinativa, que permite aos nenos conectar emocionalmente co conflito sen caer en dramatismos innecesarios.
A través da figura do carteiro —símbolo da comunicación, do fío que une tempos e persoas—, a obra propón un relato onde se poñen en valor a escoita, a paciencia, o coidado dos maiores e o poder das historias compartidas. Nun tempo marcado pola velocidade e a fragmentación, “O carteiro de Ximaraos” reivindica a importancia da presenza, da conversa e da lembranza como pontes que nos manteñen unidos.
Esta proposta tamén destaca polo seu valor como ferramenta emocional para traballar coas crianzas sentimentos como a tristeza, o apego, o medo á perda ou a confusión que produce ver cambiar ás persoas que queremos. O teatro convértese aquí nun espazo seguro desde o que abordar estas cuestións sen tabús, favorecendo unha educación emocional que moitas veces fica esquecida nas dinámicas escolares ou familiares. Ao mesmo tempo, a obra reforza a relación interxeracional, poñendo en primeiro plano a riqueza dos vínculos entre infancia e vellez, e desbotando visións estigmatizantes da doenza ou da idade
