Despois da mestura de panxoliñas–(Xosé Paz Fdez.)

Xosé Paz Fdez. Coral Polif. Eumesa.
Moi gratificante resultou na tarde da Noiteboa o acto de cantar panxoliñas populares, e vilancicos, na praza Real entre o público asistente e compoñentes da Coral Eumesa, sustituindo aos antergos aguinaldos. Bueno, a verba sustituir quizáis non sexa a maís atinada, dado que os aguinaldos doutrora eran seguidos pola petición de “algo”. Hoxe en día o prego non é de acadar cartos, ou larpeiradas para contrarrestar a necesidade que noutrora había.

O único que se pideu foi a colaboración para ese intre, de posibles aguinaldeiros, mesturándose cos organizadores do ámbito músical: cantar todos xuntos, as letras que previamente se diron ao pobo cantor.

No baixo do concello, alleo ó rebumbio e gran balbordo, con algunha xente que deixou o lecer mesatonal, familiares dos cantores, algúns eumeses na diáspora noutras cidades de España, fixemos un conxunto especial que nun tempo record de concerto do nadal fixo pasar axiña a media hora longa de distintos sons. Así se cantaron panxoliñas pertencentes a outro século anterior, ou xa deste, máis actuáis de autores locais con panxoliñas galegas, e en castelán, dúas panxoliñas inglesas, e terminando co “Alegría en el mundo” (Ledicia no mundo) de G.F. Haendel tamén en galego.

Este evento vai facendo historia no tempo, pois comezou a súa andaina, entre cantores  coralísticos, excompoñentes, e público aló polo ano 1986, e aínda que tén lugar na mesma praza o acto trocouse. Do medio dela, ou do curruncho como sempre, pasouse para o baixo do concello que é máis sonoro, abrigado do frío e da choiva, con cadeiras para se sentar e tamén alonxado do ruido, e de algo máis como é a pouca atención pública e respeto dos que están a disfroitar dun lecer nas mesas, que espalla a hostelería e que non se mini-privan de facer de altofalantes.

Quen quixo cantar realizouno, outros escoitaron en “mutis”, e como receptores de algo, a valorar máis, quédalles a lembranza dun nadal de tradición musical que sigue un ano máis resistindo o empuxe do alleo, anque para moitos esto sexa un mero “perdelo tempo”.

En resumo, que a media hora, estivo moi ben aproveitada por todos os que participaron.