Mariano

Miguel AlonsoMiguel Alonso

Mariano, non me coñeces e dubido que ti e máis eu nos crucemos pola rúa e podamos discutir este tema cara a cara. É unha mágoa. Preséntome. Son Miguel Alonso, músico e psicólogo galego. Son un cidadán deste país e polo tanto parece ser que son español e ti es o meu presidente. Non me gusta, pero es. Non che votei, pero es ti quen dirixe o país, quen teoricamente goberna para todos.

Ti e máis eu, Mariano, sabemos que isto non é así. Ti gobernas para un 1% da poboación, que che apoia e che di como tes que gobernar. Comprendo que esteas frustrado. Hai votantes teus que din que non cumpriches o teu programa. Eu, porén, sei que iso non é certo. Mira que metiches a pata, pero non sería por non poñer enriba da mesa as túas ideas. O problema é que a xente que che votou non sabe de que van esas ideas. Non lles dixeches, claro, que a túa ideoloxía consistía nisto: hai que desmantelar o Estado de Benestar, recortar dereitos aos traballadores, privatizar todo o que se che poña por diante, incluída a sanidade. Iso é ser de dereitas. Eu xa sabía (e non pretendo poñerme medalla algunha) que ías facer isto.

Gobernas para o 1%, Mariano, e ese 1% é o que che bota unha man. Vémolo nos papeis do anticristo, quero dicir, de Bárcenas. Empresarios e empresas que financiaron ilegalmente o partido a cambio de futuras concesións. Que agardaba a xente? pensarás. Eu goberno para quen goberno. Estou a facer as cousas como as teño que facer. Dende o teu punto de vista, tes razón.

O problema é que o outro 99 % está cada vez máis cabreado, Mariano, e ten outro punto de vista diferente. Non entende que te estiveras a mandar mensaxes coma unha colexiala con Bárcenas cando xa o negabas en público. Hacemos lo que podemos, Luis. Moi mal, Mariano, esas cousas non se deixan por escrito. Que che teña que explicar eu isto a ti. Eu que, por non ter, non teño nin débedas co banco.

Entende entón que a xente se cabree. Supoño que o papel dun estadista (a ti chámante así, non sí?) é comprender o que a xente quere. Tes xa en contra aos estudantes, aos xubilados, aos funcionarios, ás familias que non chegan xa a fin de mes, e ti o único que fas é pactar preguntas co ABC. Lelas nun papel e logo agocharte a observar a reacción das masas.

Sei que fas o que debes, Mariano. Os teus xefes estancho a esixir. A túa xefa non é a Merkel, como cre gran parte da poboación española. Ti gobernas para un sistema que ten que dar beneficios a ese 1%, igual que ela. Pero resulta que todos os xornais internacionais alucinan con que sigas agarrado á cadeira despois de todo o que está a pasar. Non é intelixente nin para os vosos propios intereses.

Mariano, ti e máis eu non nos coñecemos, pero faime caso. Dimite.

 

 

Lea también

«El cuento del rey desnudo»–(José Manuel Otero Lastres)

José Manuel Otero Lastres Los que hemos sido educados, entre otras cosas, a través de …