Ante o pasamento de Piñeiro-(Lucía Pérez)

Lucía PérezTeño o silencio bagoado e nas veas un lume rabiado». Este verso de meu irmán Vizcaíno axúdame a expresar o que eu agora sinto; unha mestura de tristura profunda e rabia que non se pode explicar con palabras.

O meu Pi, o noso Pi… porque así o sentimos. Foise una parte moi importante da miña vida profesional e tamén persoal. O seu apoio incondicional cando máis o necesitaba empurroume a seguir o meu soño, mesmo cando non había un camiño claro por diante. Piñeiro foi o impulsor de moitos artistas galegos, e entre elas estou eu.

Lembro a primeira vez que me presentou no Téquele Téquele. Tiña oito anos e dende ahí fun medrando con el ata o día de hoxe. Pero sen dúbida, un acontecemento que nos uniu aínda máis, foi o Festival de Eurovisión. Todos sabedes o eurofán que era Piñeiro; e aquel soño de representar a España non era só meu, era tamén o seu. Non vos podedes imaxinar a alegría e o orgullo que sentiu de que «a súa nena», que é como me chamaba, fora a representar a España en Eurovisión.

Agora penso que ese hito foi unha volta de agradecemento por todo o que fixo por min, polo apoio incondicional e a confianza que sempre me deu. ¡Vivimos grandes momentos!

Iso sí, quedounos pendente a nosa canción xuntos, querido Pi; pero eu seguirei cantando para ti e para o mundo. Que afortunada de que persoas tan extraordinarias e tan súper formen parte da miña vida; porque sempre seguirás conmigo. ¡Grazas amigo, por tanto!

Lea también

Alumnos del conservatorio de música Xan Viaño celebran un concierto en el auditorio de Ferrol

El Auditorio de Ferrol acoge este jueves 3 de abril a las 20:00 horas, un …