O Patrimonio Industrial de Ferrolterra

O FORO DE AMIGOS DE FERROL DEFENDE A EXISTENCIA EN FERROLTERRA DUN PATRIMONIO INDUSTRIAL DE SEU, SALIENTANDO A PRESENZA DE NUMEROSOS ESTUDOSOS E COÑECEDORES DO MESMO

Fronte ao antigo e restrinxido concepto de Patrimonio Histórico-Artístico, hoxe contémplase un Patrimonio Cultural máis amplo, concibido como un legado das xeracións precedentes, que reflicte a historia, a cultura do traballo e as formas de vida do home. Deste xeito cumpre incluír no mesmo ao Patrimonio Industrial, poñendo en valor os seus bens máis sobranceiros, tanto tanxibles e intanxibles, en materia científica e técnica.

Ferrol iniciou a súa andadura industrial no século XVIII, por mor da nova política naval borbónica, ao se crear os Estaleiros Navais do Norte, primeiro na Graña o ano 1726, e logo en Esteiro o ano 1750. Nese intre, este complexo da construción naval deu un forte pulo a industrias e manufacturas como os muíños de río e de marés, os fornos de pan, as fábricas téxtiles e tenerías, as fábricas de lona e de enxarcia, os centros de fundición e metalurxia, destacando na comarca a Real Fábrica de Xuvia. Sentáronse así as bases dunha industria e unha cultura del traballo que levou ao desenvolvemento económico da Terra e Mar de Ferrol.

Froito da industrialización das Reais obras que o século XVIII deron orixe ao Arsenal de Ferrol, tivo lugar un desenvolvemento da construcción naval desde os primeiros estaleiros da ría ata a actual Navantia, rematando coa posterior industrialización de Ferrol durante os séculos XIX e XX, representado polos estaleiros da Graña e as tristemente desaparecidas fábricas e factorías ferrolás de PYSBE, FENYA, Hispania e Peninsular maderera, entre outras.

Todo este importante Patrimonio Industrial do que dispón Ferrol e a súa comarca foi estudado, tanto no seu aspecto tanxible como intanxible, por numerosos especialistas da cidade e a súa área de influencia, entre os que cumpre salientar a José María de Juan-García, Justino Fernández Negral, Manuel Lara Coira, Guillermo Llorca, Rosa Méndez Fonte, Andrés Pena, Juan A. Rodríguez Villasante, Manuela santalla e Alfredo vigo, aos que se podería engadir a Juan J. Burgoa que na súa recente publicación «Ferrol y su comarca.El Patrimonio Industrial», fai un percorrido por este abondoso Patrimonio e polos traballos dos devanditos estudosos de Ferrolterra.

Semella claro que Ferrol ten un importante Patrimonio Industrial de seu e dispón dun numeroso  grupo de coñecedores do mesmo, como quedou demostrado nas moitas e variadas publicacións dos citados especialistas. Téñense os vimbios para facer o cesto; o que se bota en falta é o cesteiro. Quizais algún  día nosa cidade sexa quen de levar a cabo un Congreso sobre o noso Patrimonio Industrial.